In Rialto

Duane Michals, the Man Who Invented Himself 

"Ontwaak niet uit je dromen, het is te vroeg", zo luidt het poëtische credo van de stokoude maar nog altijd piepjonge Duane Michals, een van de beroemdste fotografen die Amerika heeft voortgebracht. Michals (1932, McKeesport, USA) legde al op heel jeugdige leeftijd een grote belangstelling voor kunst aan de dag. Tussen 1949 en 1953 studeerde hij Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Denver, gevolgd door een opleiding voor grafische vormgeving in New York. In 1958 begon zijn fotografiecarrière, aanvankelijk als freelance fotograaf voor bladen als Esquire, Vogue en Life Magazine.

In 1966 gooide hij het roer om: hij besloot alleen nog in zwart-wit te fotograferen. Michals, die zijn faam vooral te danken heeft aan het werk dat hij vanaf deze periode maakte, wilde met zijn fotografie vooral verhalen vertellen. Met behulp van o.m. sequenties, dubbele belichting en handgeschreven teksten in de foto's geeft hij zijn visie op liefde, seksualiteit, gender en (on)sterfelijkheid.

Regisseur Camille Guichard volgt de fotograaf naar diens favoriete plaatsen - Pittsburgh, New York en Vermont - en vertelt daar zijn verhaal.

Miguel Rio Branco

Susan Meiselas

De Amerikaanse fotograaf Susan Meiselas wordt per 1 september 2006 benoemd tot bijzonder hoogleraar Fotografie aan de Universiteit Leiden. Meiselas gaat als hoogleraar werken bij de masteropleiding Photographic Studies, die sinds 1 september 2005 aan de Leidse Faculteit der Kunsten is gevestigd. Dit studiejaar is ze al als gastdocent aan de opleiding verbonden. Dit is de tweede leerstoel Fotografie in Nederland ingesteld door het Nederlands fotomuseum. Eerder vestigde het museum de leerstoel Fotografie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

www.susanmeiselas.com

Diashows Dennis Stock, ...

Secret Venus

Secret Venus

Het fotoboek THOTH

Friedlander, Lee (1934)

Robert Longo

Frank Horvat

Nafva

http://www.nafva.nl

Nederlandse Amateur Fotografen Vereniging Amsterdam

Leden:
www.jokevanvlijmen.nl

Florian van Roekel

Sinds 1999 woont fotograaf Florian van Roekel (1980) in Amsterdam, midden in de populaire winkelbuurt de Negen Straatjes. Van Roekel, afkomstig uit een plattelandsdorp, voelde zich er de laatste jaren steeds minder thuis. „De stad was voor mij alleen nog maar een plaats waar je je geld kon uitgeven aan spullen of drankjes. En er waren te veel prikkels. Ik trok mezelf steeds meer terug achter mijn computer: fotoshoppen, Facebookpagina bijhouden. Ik werd een kluizenaar.”

Dit voorjaar won hij op het mode- en fotofestival in het Zuid-Franse Hyères de LVMH digital photography award met zijn afstudeerproject van de KABK in Den Haag, How Terry likes his coffee, een fotoboek over het kantoorleven in Nederland, en eigenlijk ook over zijn eigen leven. „Ik verbeeldde me dat die mensen geen betekenisvol contact konden maken met anderen, en de plek waar ze waren.” De 10.000 euro die hij kreeg, besloot hij aan te wenden voor een project waar hij al een tijdje aan zat te denken: zelf een gebouw neerzetten.

In een bosrijke omgeving in het zuiden van het land bouwen hij en zijn vriendin nu van balen stro een buitenhuis naar eigenontwerp. De vorm die het heeft, drie aaneengesloten cirkels, werd bepaald door de plek, zegt hij.

Van Roekel voelt zich weer prima. „Het geeft voldoening om iets fysieks te doen.”

http://www.florianvanroekel.com

How terry likes his coffee.

Willem Poelstra

In 2000 brak Willem Poelstra (Nederland, 1956) zijn rug op drie plaatsen. Het betekende een radicale omslag in het leven van de voormalige beroepsduiker en manager. In 2005 studeerde hij, na een revalidatieproces en een opleiding van drie jaar, af aan de Fotoacademie in Amsterdam. Al snel vestigde Poelstra zijn naam met het boek 112 Ambulance Amsterdam (2008), waarvoor hij gedurende een periode van vier jaar zeventig diensten van acht uur op de ambulance meereed. Het bracht hem in 2005 en 2008 prijzen bij de Zilveren Camera. In 2009 en 2010 won hij opnieuw, ondermeer met zijn reportage over de volksbuurt Den Haag Zuidwest.

Voor BredaPhoto reisde Poelstra begin 2012 af naar Kosovo. Het was een jaar nadat zijn vader overleed en hem een doos met foto’s en documenten naliet. Daaruit verwierf de fotograaf meer inzicht in het verleden van zijn Joodse moeder, die veel familieleden had verloren in de kampen, en zijn vader die tijdens de Tweede Wereldoorlog vrijwillig in een Berlijnse locomotievenfabriek had gewerkt. Ondanks deze tegenstellingen vonden zijn ouders elkaar: na de oorlog trouwden zij en bleven de rest van hun leven samen. In zijn project For Hana. Future stories from the past trekt Poelstra de gevolgen van de oorlog op zijn eigen familie door naar het heden. Sinds de oorlog van 1999 staan in Kosovo bevolkingsgroepen lijnrecht tegenover elkaar. Toch zullen zij een manier moeten vinden om samen te leven. Al dan niet in gewapende vrede.

http://www.willempoelstra.nl/For-Hanna-FSFTP

Juergen Teller

http://www.lehmannmaupin.com/#/artists/juergen-teller